Τα μάτια σου...δυο σταγόνες απλότητας και αλήθειας μαζί!
Έκρυβαν μέσα τους όλη την αγάπη και την καλοσύνη αυτού του κόσμου...
Τα χέρια σου...φτερά αγγέλου...μια αγκαλιά για όσους είχαν την ανάγκη σου...
Τα λόγια σου...ειλκρινά και λιγοστά σαν ψίθυρος αγάπης...
Κι όμως, όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για να σε κρατήσουν εδώ...κοντά μας...
Έφυγες σίγουρα για έναν κόσμο πιο όμορφο, πιο μαγικό...χωρίς πόνο, θλίψη, προσμονή...
Ήσουν ενας άγγελος που ζούσε ανάμεσα σε ανθρώπους...τώρα πιά είσαι ενας άγγελος που ζεί ανάμεσα σε αγγέλους...
Μη μας ξεχάσεις Κύριε Μιχάλη...
Γιατί όλοι εμείς εδώ θα σε θυμόμαστε...
Και θα μας λείπεις...πολύ...
Καλό ταξίδι αγαπημένε...!!
Μπορεί να μην ήμασταν οικογένεια αλλά εγώ αισθάνομαι ορφανή...μια φωτογραφία μας πάνω στην βιβλιοθήκη του δωματίου μου στέκει εδώ και δεκαπέντε χρόνια...να μου θυμίζει την αληθινή πλευρά τον ανθρώπων.
Υπήρξες ειλικρινής και καλόκαρδος...εύχομαι εκεί που πάς να μην πονάς πια και να είσαι ευτυχισμένος...
Να είσαι σίγουρος πως το ήθος σου και την σεμνότητα σου
θα συνεχίσουμε να τα έχουμε οδηγούς στην ζωή μας..
Ο χαμός σου είναι αβάσταχτος αλλά η παρουσία σου θα είναι για πάντα αισθητή...
...εύχομαι να μπορούσες να δεις πόσο πολύ μας έχεις λείψει ήδη...
Σε αγαπώ πολύ και ξέρω ότι ήταν αμοιβαίο..
Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση.
Κάποτε τ’αστέρια φώτιζαν τις νύχτες μου… τα όνειρα μου πετούσαν με τα σύννεφα.. ο ήλιος ζέσταινε την ψυχή μου… Τώρα.. το χαμόγελο σου με φωτίζει… τα όνειρα μου πετούν μονάχα με την σκέψη σου… η ψυχή μου ζεσταίνεται στη ματιά σου… Σ’ευχαριστώ που υπάρχεις δίπλα μου…
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογένεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογένεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 17 Μαΐου 2010
Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008
Γράμμα προς μια ψυχή που ανήκει τώρα πια στον παράδεισο...
Πολυαγαπημένη μου γιαγιά Κωνσταντούλα,
είναι λίγες μέρες που έφυγες από κοντά μας μα… εγώ σε αισθάνομαι
αιώνια μακριά μου…
έφυγες τώρα που μπορούσα να σου χαρίσω απλόχερα αυτό που σου χρωστούσα…
Έφυγες και η καρδιά μου κλαίει δυνατά… έστω και τώρα θέλω να σου πω…
Ότι σ’αγάπησα πολύ και θα σ’αγαπώ ….
Καλό ταξίδι γιαγιάκα μου, θα σε θυμάμαι πάντα…μπορεί να είναι αργά… μα θέλω να σου πω ότι η αγκαλιά σου για εμένα ήτανε το λιμανάκι μου…
Καλό ταξίδι γιαγιά Κωνσταντούλα και εκεί που βρίσκεσαι να προσεύχεσαι για εμάς….Δεν πρόλαβα να σε αποχαιρετήσω ζωντανή…και το έχω βάρος μέσα μου…
Συγχώρεσε με…Γιαγιά Κωνσταντούλα να ξέρεις ότι μου λείπεις πολύ….
Σ’ευχαριστώ για ότι μου χάρισες μα πιο πολύ για την αγάπη και την στοργή, που μου έδωσες….
Ξεκουράσου γιαγιούλα μου θα σε αγαπώ και θα σε θυμάμαι πάντα….
καλό ταξίδι Κωνσταντούλα μου….
είναι λίγες μέρες που έφυγες από κοντά μας μα… εγώ σε αισθάνομαι
αιώνια μακριά μου…
έφυγες τώρα που μπορούσα να σου χαρίσω απλόχερα αυτό που σου χρωστούσα…
Έφυγες και η καρδιά μου κλαίει δυνατά… έστω και τώρα θέλω να σου πω…
Ότι σ’αγάπησα πολύ και θα σ’αγαπώ ….
Καλό ταξίδι γιαγιάκα μου, θα σε θυμάμαι πάντα…μπορεί να είναι αργά… μα θέλω να σου πω ότι η αγκαλιά σου για εμένα ήτανε το λιμανάκι μου…
Καλό ταξίδι γιαγιά Κωνσταντούλα και εκεί που βρίσκεσαι να προσεύχεσαι για εμάς….Δεν πρόλαβα να σε αποχαιρετήσω ζωντανή…και το έχω βάρος μέσα μου…
Συγχώρεσε με…Γιαγιά Κωνσταντούλα να ξέρεις ότι μου λείπεις πολύ….
Σ’ευχαριστώ για ότι μου χάρισες μα πιο πολύ για την αγάπη και την στοργή, που μου έδωσες….
Ξεκουράσου γιαγιούλα μου θα σε αγαπώ και θα σε θυμάμαι πάντα….
καλό ταξίδι Κωνσταντούλα μου….
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)