Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρωτας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έρωτας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Σ'αγαπώ με όλη την δύναμη της ψυχής μου....



Είσαι τέλειος…είσαι απερίγραπτος.. είσαι καταπληκτικός
Με κάθε σου φιλί παραλύω.. μου αρέσεις
Είσαι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί…
Έχεις υπέροχο χαμόγελο… υπέροχα μάτια.. γλυκιά φατσούλα
Μου αρέσουν τα πάντα πάνω σου…
Είσαι το ζουζούνι μου…
Μπορώ να είμαι ο εαυτός μου όταν είσαι μαζί μου
Με κάνεις να νιώθω όπως δεν ένιωσα ποτέ μου….



Νοιάζομαι για εσένα πιο πολύ και από την ίδια μου την ζωή
Με το χιούμορ σου μου φτιάχνεις την διάθεση…
Μου δίνεις δύναμη όταν χάνω την δικιά μου…
Είσαι το φως μέσα στο σκοτάδι της ζωής μου
Όταν ξυπνάω και σε βλέπω να κοιμάσαι δίπλα μου σαν άγγελος, χαμογελώ…..



Δίπλα σου γνώρισα την αληθινή και πραγματική αγάπη
Με κάνεις να θέλω συνέχεια να σε αγαπάω ακόμα πιο πολύ
Με κάνεις να μουδιάζω σε κάθε σου άγγιγμα, σε κάθε σου φιλί..
Μπήκες στην ζωή μου με απίστευτο τρόπο και είμαι περήφανη
που είμαι μαζί σου
Με ακούς και με καταλαβαίνεις…
Γελάμε συνέχεια όταν είμαστε μαζί
Η πιο όμορφη σκέψη είναι δική σου….
μου έχεις μάθει τι πραγματικά σημαίνει αγάπη.. με συμπληρώνεις
Είμαι σίγουρη ότι το αξίζεις…
Στα μάτια σου βλέπω αυτό που χρειάζομαι…
για πρώτη φορά νιώθω ότι μπορώ να στηριχτώ κάπου
Είσαι το θυμιό μου….
Και ας με παιδεύεις και με βγάζεις εκτός εαυτού, όταν με κοιτάς με εκείνα τα όμορφα ματάκια σου και μου χαμογελάς δεν μπορώ να αντισταθώ σε τίποτα, λιώνω μπροστά σου και σε λατρεύω ακόμα πιο πολύ
Δεν συμφωνείς σε όλα μαζί μου αλλά τουλάχιστον με ακούς
Για τον τρόπο που γελάς, που μιλάς, που θυμώνεις, που φωνάζεις....
Έχεις κλέψει την καρδιά μου....

ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΜΙΑ ΖΩΗ
να το θυμάσαι αυτό αγάπη μου.....


Στον Μ....
με αγάπη....


Τρίτη 24 Αυγούστου 2010

Μου λείπεις.......................

Μου λείπεις!
Σήμερα η μέρα μου ήταν βασανιστική....

Έχω ένα απροσδιόριστο συναίσθημα.....μέσα σ'όλα με μονοπωλεί η σκέψη του "Μ"....

Είμαι ερωτευμένη μαζί σου....πολύ.....

Σκέφτομαι συνέχεια εσένα,το γέλιο σου και όσα περνάμε όταν είμαστε μαζί και μου ΛΕΙΠΕΙΣ!

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ!Δύο λέξεις είναι....αλλά το μυαλό μου στροβιλίζεται και η καρδιά μου χτυπά δυνατά....

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ,εσύ και μόνο εσύ....η προσωπικότητα....ο άνθρωπος!

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ,γιατί είσαι τα πάντα τον τελευταίο καιρό στη ζωή μου....

Γιατί σταμάτησα να ψάχνομαι όταν σε κοίταξα πρώτη φορά στα μάτια!

Γιατί θέλω να με βάλεις στη ζωή σου....γιατί είσαι πολλά από αυτά που φοβάμαι....γιατί μπορείς να με κάνεις να χάσω γη και ουρανό.........

ΑΠΛΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ!

Τρίτη 22 Ιουνίου 2010

Δευτέρα 21-06-2010 ώρα 22:20μμ Φράγμα Σμοκόβου




Έφτασε η μέρα της γιορτης σου
αχ και να μπορουσα να σε δω
να 'μουνα και εγω εκει μαζι σου
να κλεψω ενα φιλι σου που τοσο λαχταρω!

Σκεφτηκα να στειλω ενα δωρο
μ' ενα ραβασακι ερωτικο
εχω φαει ολα τα συρταρια
που ειναι τα ρημαδια
που εχω για στυλο....

Κι αν δεν έχω μαρκαδόρο, με το αίμα μου
θα σου γράψω πως μου λείπεις
κι είσαι η έννοια μου...

Κι αν δεν εχω μαρκαδόρο με το δάκρυ μου,
υπογράφω τ' όνομα μου την αγάπη μου...

εφτασε η μερα της γιορτης σου
θελω να σου στειλω μια ευχη
πες μου τι να γραψω ρε μωρο μου
που ολα τα στυλο μου με εχουν εκδικηθει...

Κι αν δεν έχω μαρκαδόρο, με το αίμα μου
θα σου γράψω πως μου λείπεις
κι είσαι η έννοια μου...

Κι αν δεν εχω μαρκαδόρο με το δάκρυ μου,
υπογράφω τ' όνομα μου την αγάπη μου...



Αφιερωμένο......

Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

Όταν θέλουμε...βρίσκουμε ΤΡΟΠΟ.... όταν δεν θέλουμε βρίσκουμε ΑΙΤΙΑ....!!!!!!!!!!!!!!!!! (άποψη μου και σε όποιον αρέσει...)

Έχω πληγωθεί και έχω προδοθεί πολλές φορές στην ζωή μου. Κάποιες φορές ήταν δυσκολότερες από κάποιες άλλες. Κάποιους ανθρώπους που με πλήγωσαν επέλεξα να τους διαγράψω από την ζωή μου οριστικά, σε κάποιους άλλους αποφάσισα να δώσω δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες. Για μερικούς απ'αυτούς χαίρομαι που το έκανα, για κάποιους άλλους το έχω μετανιώσει.
Έχω αγαπήσει δύο φορές στην ζωή μου. Έχω ερωτευτεί μόνο τη μια από αυτές. Η κάθε φορά ήταν δυνατότερη και πιο έντονη από την προηγούμενη. Στην κάθε μια έδωσα ένα κομμάτι του εαυτού μου όχι επειδή μου ζητήθηκε να το κάνω αλλά επειδή το ένιωσα. Ίσως σε γενικές γραμμές να έδωσα περισσότερα απ'όσα πήρα. Δεν μέτρησα ποτέ. Σε αντάλλαγμα αυτών που έδωσα πήρα σημαντικά διδάγματα. Ήταν όλα πολύτιμα και με βοήθησαν να ωριμάσω και να γίνω δυνατότερος άνθρωπος. Κοιτάζοντας πίσω, δεν ένιωσα ποτέ να αναλώνομαι και για κανένα από αυτούς δεν έχω μετανιώσει. Το αντίθετο.
Έχω μάθει πως σε όλα τα παιχνίδια υπάρχουν οι νικητές και οι ηττημένοι, πως οι κανόνες δεν ακολουθούνται πάντοτε και έχω μάθει να αποδέχομαι την ήττα ανεξάρτητα αν οι κανόνες του παιχνιδιού τηρούνται ή όχι. Δεν είμαι ηττοπαθής απλά έμαθα να αποχωρώ την κατάλληλη στιγμή. Με το κεφάλι ψηλά. Με αξιοπρέπεια. Αυτή είναι,πιστεύω, η κατάλληλη στιγμή.
Έχω κάνει πολλά λάθη στην ζωή μου. Κάποια πέρασαν απαρατήρητα, για κάποια άλλα κρίθηκα σκληρά. Δεν δικαιολόγησα ποτέ τον εαυτό μου για κανένα από τα λάθη που όντως έκανα. Τον συγχώρεσα όμως. Έχω κριθεί και για πράγματα που δεν έγιναν ποτέ. Ένιωσα αδικημένη μα εκεί κράτησα ουδέτερη στάση. Όχι γιατί δεν προβληματίστηκα αλλά γιατί δεν ένιωσα την ανάγκη να αμυνθώ.
Δεν έχω μάθει να κρύβομαι από τα λάθη μου. Δεν φοβήθηκα ποτέ να τα αντιμετωπίσω. Αλλά δεν θα μπω στον κόπο να ασχοληθώ με μικροπρέπειες και κομπλεξισμούς κάποιων ανθρώπων.
Εγώ δεν πάσχω από στρουθοκαμηλισμό. Δεν κρύβομαι πίσω απ'το μικρό μου δακτυλάκι. Για μένα δεν υπάρχουν "πρέπει". Υπάρχουν μόνο "θέλω" και "μπορώ". Τα πρέπει είναι για τους δειλούς. Εγώ δεν είμαι δειλή.
Έχω μάθει να κάνω πάντα αυτό που αισθάνομαι γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να την ζει κανείς με απωθημένα. Δεν έχω απωθημένα.
Ξέρω ποια είμαι. Ξέρω τι θέλω. Δεν είμαι στο ψάξιμο. Δεν έχω ψευδαισθήσεις. Δεν κάνω συμβιβασμούς για τα θέλω μου. Παλεύω γι'αυτά.
Κάποιες στιγμές ένιωσα πως έχασα τον εαυτό μου,πως ξέφυγα από την πορεία μου. Επανήλθα. Πιο σταθερή από ποτέ, πιο συνειδητοποιημένη.
Έχω κάνει τις επιλογές μου. Μέσα από αυτές ίσως να απογοήτευσα κάποιους ανθρώπους. Δεν θα απολογηθώ σε κανένα. Δεν χρωστάω τίποτε σε κανένα. Ακούγεται εγωιστικό αλλά αυτό νιώθω. Λυπάμαι...
Λυπάμαι μα εγώ έχω μάθει να δίνω αξία στα πράγματα βασισμένη όχι μόνο στο τι αξίζουν αλλά και στο τι σημαίνουν. Λίγα είναι τα πράγματα που έχουν σημασία για μένα. Κανένα από αυτά δεν έχει υλική υπόσταση. Aυτά τα λίγα άυλα λοιπόν, θα παλεύω πάντα μέχρι να τα αποκτήσω. Κι άμα το πετύχω θα παλεύω για να τα κρατήσω...και σε όποιον αρέσει.

Κυριακή 18 Απριλίου 2010

μου κλέβεις χαμόγελα και μου επιστρέφεις ευτυχία...

Να 'μουν μόνο μια σταγόνα
στου κορμιού σου την κρυψώνα.
Διάφανη, υγρή και κρύα
σε μια ευθύγραμμη πορεία,
σαν το ίχνος ενός παγου.
Και σαν ξόρκι κάποιου μάγου
τις πληγές σου όλες να κλείσω
και γλυκά να σε μεθύσω.

Στ' όνειρό σου ιχνηλάτης,
βρέχει τ'άσπρα δάχτυλά της
της ζωής μου η ουσία,
έρμαιο στη φαντασία
που μαζί σου αιωρείται
σαν φωτάκι που κινείται
μες στ' αστέρια τ' ουρανού.
Ξεδιπλώνει απ' το νου
καθετί κρυφό δικό μου,
σα να σ' έχω άνθρωπό μου
κι ας γνωρίζω τόσα λίγα.
Έχω όμως μιαν ελπίδα:
πως στο φως των αστεριών,
σαν παραμύθι των παιδιών,
κάθε όνειρο που κάνω
να ξεδιπλώνεται επάνω
στου κορμιού σου την αφή
κι η ζωή σαν προσευχή
στων ανθρώπων τους θεούς:
Να 'χει δύναμη ο νους
να ορίζει συναρτήσεις
που μαζί μου θα τις λύσεις.


Από την ημέρα, που σε γνώρισα άλλαξε η ζωή μου...
Σ'ευχαριστώ, που υπάρχεις & με κάνεις όλο και καλύτερη πιο δυνατή πιο επίμονη σε αυτό που κάνω...ήσουν τόσο κοντά μου, κι εγώ... δεν σε έβλεπα...
Κάθε μέρα, που περνά..γίνομαι όλο και πιο ευτυχισμένη...
Σ'ευχαριστώ... μικρέ μου άγγελε...

Σάββατο 10 Απριλίου 2010

Για σένα...

Γέρνεις στην αγκαλιά μου

και νιώθω ξαστεριά..

κι ας εισαι τώρα μακριά,

στα όνειρά μου ζεις..

υπάρχεις..

πλάι μου αναπνέεις..

εισαι γλυκια δροσιά

που με ανανεώνει..

εισαι η πιο όμορφη παρουσία στη ζωή μου..

εισαι η υπέροχη σχέση της ζωής μου..

εισαι το σ'αγαπώ που ξημερώνει

Έλα και πάρε με αγκαλιά,

να γίνει ο χειμώνας καλοκαίρι

να νιώσω τα χείλη σου

να νιώσω ζεστασιά

να σε κρατήσω σφιχτά..

να νιώσω ότι ζω...

να μου δώσεις ζωή...

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

Μάλλον.... ερωτεύτηκα....


Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο να αφήνει το φαγητό του, τον ύπνο του, τη δουλειά του, την ησυχία του...
Πολλοί άνθρωποι τον φοβούνται, επειδή, όταν έρχεται γκρεμίζει ότι παλιό βρίσκει μπροστά του..
Κανείς δε θέλει να αποδιοργανώνεται ο κόσμος του. Γι' αυτό πολύς κόσμος κατορθώνει να θέτει υπό έλεγχο αυτή την απειλή και να κρατήσει όρθιο ένα σπίτι ή μια σχέση που έχει πλέον ρημάξει.. Είναι οι μηχανικοί των περασμένων πραγμάτων...
Άλλοι άνθρωποι σκέφτονται ακριβώς το αντίθετο: παραδίνονται χωρίς δεύτερη σκέψη, προσδοκώντας στον έρωτα τις λύσεις για όλα τους τα προβλήματα.
Φορτώνουν στον άλλον όλη την ευθύνη για όλη την ευτυχία τους και όλο το φταίξιμο για τη δυστυχία τους...
Είναι πάντα μέσα στην ευφορία επειδή έχει συμβεί κάτι υπέροχο ή μέσα στην κατάθλιψη επειδή έγινε κάτι απροσδόκητο που τα κατέστρεψε όλα..
Να διώξεις μακριά τον έρωτα ή να του παραδοθείς τυφλά; Ποια από τις δύο στάσεις προξενεί το μικρότερο κακό; .. Δεν ξέρω...

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009

O Άνθρωπος μου



Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου


Θα ρθει μια φορά , να νιώσω πως κι εγώ ανήκω κάπου .
Θα έρθει σαν το φώς , άνθρωπος καθαρός κι εγώ η σκιά του.
Να μου κρατάει σφιχτά , σφιχτά το χέρι ,
και λόγια καθαρά , μόνο να μου φέρει

Να γνωρίσω έναν άνθρωπο που λέει ναι και να το εννοεί.
Να γυρίζω το κεφάλι και να μένει το χαμόγελο του εκεί.
Θαν τα λόγια του χρυσάφι και ο λόγος θα χει μπέσα.
Θα χαράζει θα νυχτώνει και θα πέφτω πάντα μέσα.
Με στα μάτια θα τον βλέπω και θα μένω ο εαυτός μου .
Να το λέω να το εννοώ , πως είναι αυτός ο Άνθρωπός μου.

Κι αν πέρασα πολλά , μόνο σε μια στιγμή να τα διαγράψω.
Μπορώ να του δοθώ , να του παραδοθώ κι ας ξανακλάψω.
Φτάνει για μια φορά αυτός να φέρει ,
δύο λόγια καθαρά , στ άδειο μου χέρι.

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009

Τι μου συμβαίνει;


Tώρα τελευταία δεν ξέρω τι μου συμβαίνει...
νοιώθω ότι πρέπει να τα κάνω όλα...
όλα όσα δεν έκανα μέχρι τώρα και όλα όσα θα ήθελα να κάνω στο μέλλον...
ψάχνω να βρω παλιούς χαμένους φίλους, παλιές χαμένες αναμνήσεις, χαίρομαι με μικρά ανούσια πράγματα που θεωρούσα απλά και δεδομένα και πιστεύω πως όλα όσα μας συμβαίνουν στη ζωή μας συμβαίνουν για κάποιο λόγο...
όχι δεν είμαι μοιρολάτρισσα, το αντίθετο μάλιστα, τα πάντα κατακτούνται και τίποτα δεν μας χαρίζετε σ' αυτή τη ζωή. παλεύουμε, διεκδικούμε, σχεδιάζουμε...
άλλοτε τα καταφέρνουμε και αμειβόμαστε για τους κόπους μας και άλλοτε πάλι οδηγούμαστε στην αποτυχία και απογοητευόμαστε...
ότι και από τα δυο όμως να συμβεί ξέρουμε ότι κάναμε ότι μπορούσαμε, ότι δεν αφήσαμε τρίτους να κατευθύνουν τη μοίρα μας και τη ζωή μας.

τώρα τελευταία βρίσκω τον εαυτό μου σε πολλά μέρη, με πολλούς φίλους, με πολλές συζητήσεις, με πολλές ανησυχίες...
τον βρίσκω να συζητά με τον Γ.. περί φιλοσοφίας και ανθρώπινων σχέσεων...
τον βρίσκω να πίνει με την Ε.. προσπαθώντας να δείξει(?) η να αποδείξει(?) πράγματα που ποτέ δεν ήταν...και να αποτυγχάνει παταγωδώς...
τον βρίσκω να ακούει τον Β… και να προσπαθεί να καταλάβει το πως μέσα από το ροκ μπορεί να αλλάξει τον κόσμο...
τον βρίσκω να πίνει καφέ με την δ και να προσπαθεί να κλέψει λίγο από τον ενθουσιασμό και τη ζωντάνια των 19 χρόνων...
τον βρίσκω να αλητεύει νύχτες ολόκληρες και να γυρνά στο σπίτι ξημερώματα...
τον βρίσκω να γνωρίζει νέα πρόσωπα, νέους ανθρώπους...
τον βρίσκω να κλείνει το μάτι, να μου χαμογελά μπροστά στον καθρέφτη και να μου λέει καλημέρα...
τον βρίσκω να οδηγεί ώρες ατελείωτες και να συζητά με μένα, να μ' ακούει, να με αμφισβητεί και να εξοργίζεται μαζί μου, να συμφωνεί και να διαφωνεί...
τον βρίσκω να διαβάζει τις σκέψεις της Χ.. και να νοιώθει ότι ακριβώς τις ίδιες σκέψεις κάνει πολλές φορές και η ίδια...
τον βρίσκω να κάνει δεκάδες χιλιόμετρα για να απολαύσει με τα μάτια του ένα ηλιοβασίλεμα...
τέλος τον βρίσκω μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή να χτυπάει τα πλήκτρα και να γράφει αυτό εδώ το post...

και το θέμα είναι ότι όλα αυτά μ' αρέσουν, και τα γουστάρω και όλα αυτά αν τα μαζέψω είναι η ζωή μου, είναι ο χρόνος μου σ' αυτό το ταξίδι και δεν έχω σκοπό να χάσω ούτε λεπτό...
ίσως για αυτό νοιώθω ότι πρέπει να τα κάνω όλα...

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009

Σε περιμένω....για να σε αγαπήσω...



Παρατηρώ τους ανθρώπους κάθε φορά που βγαίνω έξω και βλέπω στα πρόσωπα τους μία σκιά! Στα τόσα εκατομμύρια άνθρωποι που είμαστε πως είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο μεγάλη μοναξιά!

Τσαλαπατήθηκαν όπως φαίνεται τα πάντα και οι ψυχές μας γίνανε σας τοπίο πολέμου με το καθένα από μας πρωταγωνιστή!

Τι ψάχνω και εγώ! Αγάπη μέσα στα συντρίμμια! Μία αγάπη αληθινή όπως είναι ο ουρανός. Ακόμη και όταν έχει συννεφιά ο ουρανός στο βάθος παραμένει γαλανός.

Εμείς όμως σκοτεινιάζουμε και μαυρίζουμε κάθε νότα ομορφιάς που ξεπροβάλλει στις ζωές μας. Δε ξέρω αν αυτό είναι φόβος ή δειλία, είναι πάντως κάτι που με φοβίζει τρομερά.

Περιμένω ακόμη εσένα να μου κρατήσεις το χέρι, περιμένω ακόμη εσένα να με πάρεις αγκαλιά και να μου πεις ένα παραμύθι για να κοιμηθώ μέσα στην αγκαλιά σου.

Περιμένω ακόμη εσένα που μπορεί να μην έχεις φτερά αλλά θα σαι άγγελος.

Περιμένω εσένα που θα φωτίσεις τη ψυχή μου και θα βρω τη χαμένη μου παιδικότητα, θα ξανά ονειρευτώ και θα ξανά ελπίζω. Κι αυτό γιατί εσύ θα σαι το νόημα της ζωής μου!

Ακόμη και αν ο ήλιος λάμπει εμάς μας σκεπάζει η νύχτα.

Λένε πως όταν κάποιος πεθαίνει, έρχεται ένας άγγελος και τον συνοδεύει μέσα από το πέρασμα μεταξύ ζωής και θανάτου για να περάσει στην αντίπερα όχθη! Τότε θα έρθεις δίπλα μου άγγελε μου και θα σε δω στα μάτια; Μέχρι τότε απλά θα περιμένω αυτό το πέρασμα;

Προσεύχομαι καθημερινά σε αυτό που λέγεται θεός για να μου δώσει λίγη δύναμη και υπομονή για να σε περιμένω λίγο ακόμη... Προσεύχομαι για να σαι καλά κι ας μη σε έχω δει ποτέ, ας μη σε έχω αγγίξει, ας μην έχω μυρίσει το άρωμα του κορμιού σου, ας μην σου έχω χαϊδέψει τα μαλλιά την ώρα που κοιμάσαι!

Ίσως υπάρχεις, ίσως μία μέρα έρθεις κοντά μου και αγαπηθούμε. Ενώσουμε τους κόσμους μας ακόμη και αν είναι τόσο διαφορετικοί! Ακόμη και αν δε σε γνωρίσω εδώ σε αυτό τον άσχημο και κακό κόσμο, θα σε γνωρίσω πάνω στον ουρανό, εκεί που θα πετάμε οι δύο μας και θα μας ζεσταίνει ο ήλιος.

Όλοι πλέον παλεύουν για τα χρήματα, τα ακριβά ρούχα και αρώματα, την εικόνα τους που όσο πιο ακριβοπληρωμένη είναι τόσο μεγαλύτερο σεβασμό εισπράττουν. Η αγάπη όμως που πήγε, τα όνειρα πιο δρόμο έχουν πάρει…;

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008

Έχει ο Έρωτας κανόνες...???



....Λένε πως ο χρυσός κανόνας στον έρωτα είναι να μη δίνεις πάρα πολλά, ώστε να έγκλωβίζεσαι στη σχέση, αλλά και να παίρνεις αρκετά, ώστε να μην θέλεις να φύγεις.....

Έρωτας με την πρώτη ματιά...?



Ο έρωτας από την πρώτη ματιά είναι κάτι στο οποίο πολλοί δεν πιστεύουν μέχρι να τους συμβεί. Ως ένα βαθμό, όλοι μας έχουμε μια ανάλογη εμπειρία, η οποία μπορεί να προκύψει σε οποιοδήποτε σημείο, οποιαδήποτε στιγμή: Στο club , στην καφετέρια, στην παραλία, στο λεωφορείο. Αμέσως, ενθουσιαζόμαστε και, αν όλα πάνε καλά, κοιταζόμαστε στα μάτια και με την πρώτη ευκαιρία πιάνουμε τη κουβέντα. Αν νιώθουμε ότι χάνουμε τα λόγια μας ή βλέπουμε το ίδιο βράδυ στα όνειρα μας τη μορφή του/της, τότε πράγματι πρόκειται για κεραυνοβόλο έρωτα.
Το αίσθημα του έρωτα από την πρώτη ματιά, είναι σαν να έχουμε μπροστά μας το τέλειο άτομο(τουλάχιστον για εμάς!). Βέβαια, στην πορεία της σχέσης, και καθώς ο ένας γνωρίζει καλύτερα τον άλλον, πολλά μπορούν να προκύψουν και να αρχίσουμε να βλέπουμε τις ατέλειες που δεν είδαμε ή δεν θέλαμε να δούμε στην αρχή. Κάποιες μάλιστα φορές, θα θέλαμε να επιστρέψουμε στην πρώτη ματιά και στο αίσθημα που νιώσαμε, γιατί μόνο αυτό άξιζε από την σχέση. Πολλά άτομα, απογοητεύονται εύκολα, όταν αρχίζουν και συνειδητοποιούν τις ατέλειες. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή! Μην εγκαταλείπεις ποτέ, απλά και μόνο επειδή συνειδητοποίησες ότι το αρχικό αίσθημα ξεθώριασε. Δώσε μία ευκαιρία στη σχέση που ξεκίνησε τόσο καλά και τόσο μαγικά, γιατί ο έρωτας από την πρώτη ματιά είναι πράγματι κάτι μαγικό.
Ο έρωτας από την πρώτη ματιά είναι κάτι στο οποίο πολλοί δεν πιστεύουν απλά και μόνο επειδή δεν τους χτύπησε την πόρτα. 'Aλλοι απογοητεύτηκαν καθώς συνειδητοποίησαν ότι αυτό που τους έτυχε από την πρώτη ματιά, παρέμεινε ένα όνειρο. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μία τόσο δυνατή εμπειρία που ακόμα και το να αισθανθείς ότι σε συνδέει κάτι δυνατό με ένα άλλο πρόσωπο, και αν ακόμα διαρκεί για λίγο, μπορείς να το ονομάσεις «έρωτα». Το αν θα διαρκέσει είναι κάτι που εξαρτάται από το άτομο και είναι μοναδικό σε μία σχέση, αλλά είναι πιθανό. Λοιπόν, πιστεύεις ; (?)